"

Limburgse sjpelling

Column: Dan sjrief mer plat

 

N.a.v. ’t sjtök in de twiède editie euver ’t Limburgs en de leuke reacties hiej op, bèn ich gevraog gewore um ’n rubriek te vulle euver ’t Limburgs in de breidste zin van ’t woord.

Um dan mer wier te gaon mèt dao wo ich gebleve waor: de gesjreve Limburgse taal. Zjuus wie in ’t Nederlands zint offisjele reigels veur de sjpelling opgesjtèld; inkele veurbeelde:

  1. ‘n -aa-, -ee-, -oo- en -uu- wurt in aope lèttergrepe zjuus wie in ’t Nederlands mèt ein teike gesjreve: breve (brieven), goje (goede). De -n- sjpraeke veer neet oet en laote dit weg.
  2. Lidweurd veur mannelijke, vrouwelijke, ónziedige weurd waere gesjpeld es: ‘ne, ‘n, e, ‘t.
    'ne Sjoane man; ’n Ouw vrouw; E diek verke; 't Good geveul.
  3. Weurd wie -melk-, -arm-, waere neet gesjreve wie: mèllek, errem, me zjuus wie in ’t Nederlands: mèlk, erm.

En ’t mak nieks oet wie bepaalde weurd gezag of welke weurd gebroek waere; ’t geit um de sjrieftaal van de klanke. ’t Hölsbergs gebroek 11 Limburgse klanke, boete de bekènde Nederlandse. Angesj is ’t b.v. in Kirchroa (4 klanke miè).

  • è- Ich gaon mèt
  • ae- Dat doon ich gaer
  • ö- Sjerve bringe gelök
  • äö- Dat is waal väöl
  • ó- Aezele zin dóm
  • ao- Zègk mer jao
  • gk- Ich wil get zègke
  • sj- Dat mets is sjerp
  • zj- Dat is zjwaor
  • oa- Dat kind is groat
  • - Sjink en kiès
  • - De wesj is druèg

 

Laes editie 1-7 van #de Hulsberger