"

Mam 80 jaor

Gedicht van Helga Keulen

 

Jónge, jóng, ’t is toch ech waor
mam, geer zeet al 80 jaor
Dat is mich nogal ‘ne ganse tied
oajt lang geleje leek dat nog hièl wied
Ummer wis geer dat ’t uch zou klappe
minstens zoa oud waere wie Joep va’ pappe

Hièl hel höb geer ummer gewèrkd
veer höbbe dat neet ummer gemèrkd
Later, jao, toen ginge oos ouge pas aope
toen zoge veer pas wie ’t geer höb gekraope

En wie ’t geer eindelijk koos gaon genete
en dat hoofsjtök winkel koos sjlete
Kreeg geer weer anger dinger op ‘t bord
pap zien aom waor väöl te kort
Ummer miè vroog hae uch aandach
wie ’t mèt uch ging woort neet aan gedach

Wie pap 5 jaor geleje oeteindelijk is gesjtórve
dachte veer dat geer miè tied veur uch zelf heit verwórve
Dit waor jaomer genóg mer van korte doer
Dao sjtóng alwir get angesj op de loer
Neet weitend wat mèt uch aan de hand waor
Sjtóng mister Parkinson al veur uch klaor

En langzaamaan kaome ummer miè gebreke
die ummer miè en miè op Parkinson leke
Totdat geer veurig jaor op dizze daag
veur ’t ièsj ins höb geklaag

Toen zeet geer in ’t Panhoes terech gekómme
En höbbe uch dao gans opgenómme
Inmiddels zeet geer doa al get gewend
en zoa wie ’t geer zelf zegk: “ich waer hie elke daag verwènd”

Toch es geer vandaag hiej um uch heen kiek
is de familie toch ’n behuèrlik groate kliek
Zonen, dochters, sjoanzone, sjoandochters
vriendinne en vrundjes van kleinzone en -dochters
Ein achterkleinzoon en -dochter die sjlete nog aan
en binnekort kump d'r nog 'n achterkleinkind aan.

Al mèt al, miè sjmake zint d’r eigelijk neet
Dizzze bubs beijein is toch get wo ekerein van geneet.

Mam, 80 jaor, me mót ’t mer waere
mèt hièl väöl herinneringe um op te taere.

Proficiat!